หนึ่งในแนวทางพลิกโฉมเมืองอย่างแท้จริง คือการสร้างนวัตกรรมทางสังคมผ่าน โมเดลธุรกิจเกษตรกรรมเมืองแบบหมุนเวียน (Circular Urban Farming) โดยการเปลี่ยนพื้นที่ว่างหรือใช้งานไม่เต็มประสิทธิภาพ ทั้งในระดับพื้นดินและดาดฟ้า ให้กลายเป็นฟาร์มอาหารที่ให้ผลผลิต พร้อมกับนำเศษอาหารกลับมาแปรรูปเป็นปุ๋ยหมักที่อุดมด้วยสารอาหาร เราสามารถจุดประกายการเปลี่ยนแปลงเชิงระบบในเมืองได้อย่างเป็นรูปธรรม
โมเดลนี้ให้คุณค่าเกินกว่าการผลิตอาหารเพียงอย่างเดียว เพราะยังเป็นฐานความรู้สำคัญให้กับคนเมือง ในเรื่อง ความมั่นคงทางอาหาร ระบบอาหารอย่างยั่งยืน (ที่คำนึงถึงอาหารส่วนเกิน ความสูญเสีย และของเสียในระบบ) รวมถึง การฟื้นฟูดิน และการดูดซับคาร์บอน ซึ่งเป็นหัวใจสำคัญของการรับมือกับวิกฤตสิ่งแวดล้อมในปัจจุบัน
นี่ไม่ใช่แค่ “เกษตรในเมือง” แต่คือการสร้าง “ศูนย์กลางองค์ความรู้ด้านนวัตกรรมธรรมชาติ” ที่มีชีวิต ช่วยเสริมพลังให้ชุมชนเปราะบางมีเครื่องมือในการรับมือกับภาวะวิกฤตทางภูมิอากาศและภัยพิบัติได้อย่างยืดหยุ่นและยั่งยืน
นี่แหละคือการเปลี่ยนเมืองอย่างลึกซึ้ง—จุดบรรจบของความยั่งยืนกับการเปลี่ยนแปลงเชิงระบบ ที่ที่พื้นที่รกร้างไม่ได้มีไว้ปล่อยทิ้ง แต่กลายเป็นกลไกขับเคลื่อนเรื่อง อธิปไตยทางอาหาร การเรียนรู้ และการลงมือเพื่อสิ่งแวดล้อมอย่างแท้จริง
